It's five o'clock in the morning & my eyes are still wide open.

I really had no intentions to write something at this moment. Maybe because Im happy? Nah, happy people have a lot of things to say. I got this freaking mixed feelings tonight. Too much coffee, i think. But yeah, I think I just needed something to blurt this feeling out.


I hope I'll make sense this time. If not, I'd still publish this. Yay for the shiz.


"How are you?"
Answering a question like this requires a lot of reflection and honesty. That is why a lot of people would mostly answer, "I'm fine". Not because they want to lie, but maybe because they themselves hadn't found the answer to the question. That is what I hate about people. They lie to hide their stupidity. They lie just so they have something good to say.


And why the hell am I talking deep about a very common phrase? I don't know either. :)) HAHA.


ARRRGH. My mind won't speak. And my heart won't tell. AND IM SO EMO, WTF. =))












'Kay fine. Let's do this.


2010 is freaking weird.


I decided to enter a new world. I was on a place where I knew no one, and I had to do things on my own. I decided to do this so I would taste a different life. A life far from what I was used to. Far from the overprotectiveness of many people. Far from the people that I used to love. And most importantly, far from that man who broke my heart into a million pieces. At first, I was praying that God would renew me and free me from the bondage of the past. And that He would let me live and experience many new people and many exciting things. And He  did. God granted me my prayers. Little did I know that He still has something in store for me. I met these awesome ladies who helped me find my lost pieces. I met people who teached me things that are new to me. And I met another man that, again, broke my heart into a million tiny pieces. My heart's not ready to narrate the whole story now. I was deeply hurt, that even the word "pain" is not enough to describe how I felt. I needed a lot of metaphors to describe it. OA as it may appear, but my heart is crushed every freaking blank moment that gives me a memory of him and his face. I was not angry at him. I love him. It maybe too soon to say that, but I am confident and sure. But that's it. There came a time when I was so mad at myself for being too irresponsible. I blame myself for the little decisions that I carelessly made that drew myself in this intense grief. I had a lot of what-ifs and if-onlys. Then I realized that none of them can pull me out of this situation. And I have to be strong. Stand still. And not make my friends worry about me.


Today, I am happy. I am breathing properly now. My heart's at stable condition. I want the world to know that I am starting to free myself from the jerk's spell. Christmas vacation totally helped me in dealing with this. In just a matter of hours, the Earth will revolve after 365.25 days, and it is also a perfect time for me to grow up and be more firm this time. I learned that pain is inevitable but suffering is a choice.


I'm still not that completely okay. But time heals all wounds. I have never been mad at anybody, and forgiveness is all over me. Haha!


Others change.
I also have to.




Goodnight.

4AM Shiz.

Ayokong i-publish yung iba kong nabuong posts.

Masyadong hubad ang mga salita, nakakatakot ang mga letra. Baka kapag hindi ko napigilan, ako pa magmukhang kawawa. Pero sige, para masaya, ipu-publish ko. Pero, saka na. Ie-edit ko muna ng kaunti.

May bagong fliptop videos.

At na-aadik na ko sa Tasty Planet.

Oh crap, Im being a bummer again.

Ktnxbai.

Bum days.

Sleeps at 4am.

Wakes up at 1pm.

Read. Eat. Read. Eat.

Sarap buhay ah! =))

Happiness

I love you, UPLB ComArts Soc! <3

.. and the ranting goes on.

Hindi ko hindi sinabi. Tinago ko lang.

Bakit ko ba tinago?

Hindi dahil gusto ko lang magpa cute.

Tinago ko lahat.. Para sa'yo.

Kasi gusto kong maging masaya ka.

Sabi ni Quickmelt, "do not cause him even the slightest grief".

Ayokong ma-burden ka dahil sakin. Gusto kong gawin mo yung mga bagay na sa tingin mo ay magpapasaya sa'yo. Dahil kuntento na kong malaman at makita na masaya ka. Kung hindi mo naitatanong, gustong gusto ko yung ngiti mo. Ayokong mawala yung mga ngiti na yan sa'yo dahil lang sa'kin. Importante sakin yung mga bagay na makakapagpasaya sa'yo. Kung sila yun, edi cool. Basta masaya ka, doon lang ako.

'Nga pala, natutunan ko na ding kontrolin yung nararamdaman ko. Kaya wag ka mag-alala, sa susunod na magkasalubong tayo, chill na 'ko. :)

Awesoooooooooooooooooome :)

Labo moments.

may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. may crush ako. bago. 

wala lang gusto ko lang sabihin. :))

Wont write something BV tonight.

Goodevening M.


 You really don't have to control yourself with what you want to say. 'Coz your writing now in English, and that stalker slash hater will find a hard time understanding this. HAHAHA


So yeah, it's funny how some people can look like they're oh-so-kind-and-innocent, when in fact, they're the one who's really bitching around. I won't elucidate this any further, coz it will be huge waste of space and effort if I were to write about them. I'll probably write some time later, when I am feeling well. I need happy pills now, I don't need anonymous people who can't even introduce themselves before talking shit with me. I don't need losers who hide their spinelessness in that little "ask anonymously" button.






Again.






Goodevening M.




Maintaining grace under pressure.
Self-respect.
Being prompt.
Focusing on the given task.
Prioritizing.
Giving your best at every task, no matter how humiliating it can be.
Smiling after the storm.


Basically, that's what I learned today.
I still have five days, I hope to learn more.


As what the name says.. Brida :)
And as what the color implies.. Gold :) Undergoing a complicated process before finally glimmering and shining. <3




As much as I wanted to write something long, I can't.. Only for now. Hum1 and Eng2 papers are waiting beside me. Yeyy! :)




Goodnight whoever you are. :)

Healthy ba ang ampalaya sa umaga?

Goodmorning M.

Chill ka lang, ha?

Wala siyang kwenta. Wag mag paapekto.

Mag focus ka sa mga mahahalagang bagay.

Brida <3

Ubos na ang salita.

Putangina.

Napakasakit na.

Weakness.

I love you.

I wish you knew.

After the storm.

At pagkatapos ng isang malakas na ulan, dumating ang isang napakagandang bahaghari. Ngunit katulad ng lahat ng bahaghari, panandaliang saya lang ang maibibigay nito.

Ang kasiyahang magsasabing natapos na ang bagyo,

ang araw ay babangon at muling maghahari sa kalangitan.

Ang tao ay matutulala, habang pinapanood ang untin unting paglaho nito.

Sa buhay ko, ikaw siguro yung rainbow ko. Pinakita mo lang sa akin na tapos na ang bagyo, at ipinadama mo lang sa akin na masaya ang buhay. Pero heto ka, katulad ng lahat ng rainbow, ay nawala. Biglaan. Walang pasabi.

Salamat sa'yo, dahil kahit sa sandaling panahon ay napasaya mo ako.

Maraming, maraming salamat. :)

Kailan kaya sisikat ang araw?

Sisikat pa ba ito?

Dahil hindi ko kailangan ng mahiwagang anonymous button sa formspring.

CopyKat.

Take that, bitch!

Hindi ko kailangan mag anonymous sa Formspring para maglabas ng sama ng loob sa isang tao.

Wala kong pakialam kahit ano pa sabihin mo.

Dahil oo, hindi ako natutuwa sa'yo.

When I say "sa'yo"... That meant yung buo mong pagkatao.

FROM YOUR TOES TO THE LAST STRAND OF YOUR HAIR.

I don't hate you, loser. It's just that there is nothing about you that is deserved to be liked by someone like me.

And yes, it is an insult to my intelligence and my honor to even give a shit about you.

Pasalamat ka, pinagaaksayan kita ng panahong gawan ng blog!

Punong puno na ko sayong tao ka.

This will be the last, para manahimik na yang creative mong utak sa pagbuo ng theories tungkol sakin.
At, wag na wag mong iisipin na kilala mo ko. Dahil hindi mo ko kilala. At wala kong panahon para magpakilala sayo.
Dahil wala naman akong pakialam sa kung anong tingin mo sa pagkatao ko.
Wala kong pakialam sa opinyon mo.

Kung ako sayo, manahimik ka na lang. Nasayo na yung lalaking gusto mo, bakit ba hindi ka pa masaya?

Manahimik ka na lang, coz it will be a huge waste of time and effort kung magiisip ka ng paraan para durugin ako.

Dahil hinding hindi mo kayang gawin yun.

You cannot outwit me.
I am far stronger than you are.

Kaya, last advice, save your efforts sa ibang tao.

Hindi yung parang ako lang yung kilala mo.

There are people better than me, wag mo ko masyadong i-admire.

Last.

Wag mo na ko guluhin pa. Dahil matagal na kong lumayo sa mundo mo.

 Love,

MICAH S.

PS.

Kung hindi talaga matanggal yang insecurity sa katawan mo, hindi ko na kasalanan yun.

Ktnxbai.

11/16

Problema.

Nakakahiya mang aminin, pero oo, kasalukuyan na kong kinakain ng problema. Ramdam ko ang paglamon nito sa aking mumunting pagkatao. At mas nakakahiya mang aminin, pero oo, ikaw yung problemang ‘yun.

Hanggang ngayon ay hindi pa din ako mapakali. Nararamdaman ko ang sapilitang pagpupumiglas ng mga salita sa bibig ko. Gusto nilang kumawala at tumakbo diretso sa utak at puso mo. Pero hindi nila magawa, dahil ayaw ng kanilang amo.

Kung pwede ko lang isulat lahat ng nararamdaman ko sa isang papel, itatapon ko ito sa isang ilog at hahayaang mabasa at unti unti itong matunaw habang patuloy na umaagos papunta sa malawak na karagatan kung saan ay walang makakakita at makakapansin dito. At tuluyan na din itong mabubura sa aking alaala.

Oo na. Alam ko na. Wala pa ding saysay mga pinagsasabi ko dito. Alam ko hindi mo pa din maintindihan. Madalas mo kasing ginagamit ang kabobohan panakip sa kamanhidan mo. O vice versa? Ewan. Basta ang alam ko lang, manhid ka. One hundred one percent, true-blooded, manhid.

Itutuloy.

There were tears present.

Pwede mo ba akong pagbigyan?

Ngayon lang. Makinig ka lang.

Gusto kong marinig mo ang lahat ng isisigaw nitong puso ko.

Hindi ko kailangan ng pangunawa mo ngayon.

Gusto ko lang malaman mo.

Gusto ko lang na magkaroon ka ng ideya tungkol sa’kin.

Gusto ko lang malaman mo kung gaano kalaki ang epekto mo sa buhay ko.

Gusto ko lang malaman mo kung gaano ako kasaya na dumating ka sa buhay ko.

Gusto ko lang din na malaman mo ang bawat kirot at sakit na pinadama mo sakin noong iniwan mo ko.

At higit sa lahat, gusto ko lang malaman mo na sa lahat ng ito, hinding hindi ako nagalit sa’yo.

At magpapatuloy ang mga ngiti ko.. Pangako.

.....

Intro pa lang yan darling. Hindi pa talaga yan yung gusto kong sabihin. Nagustuhan mo ko  dahil madaldal ako.. At ngayon, papatunayan ko lang sa’yo kung gaano ko pa kayang dumaldal.

Game na? Raks on.

Mercury Drug.

"O nakikita mo na ba yung Mercury Drug? Magkakahiwalay na naman tayo.."

Imissyou. Yeeeeee :)

Naiinis ako. Naiinis ako sa'yo. Naiinis ako sa sarili ko.

Naiinis ako.
Naiinis ako dahil sa tuwing titignan ko ang cellphone ko, wala doon ang pangalan mo.
Naiinis ako dahil sa tuwing pupunta ako ng mall, hindi nawawalan ng Burker King.
Naiinis ako dahil kapag binubuksan ko ang wallet ko, nandun yung lecheng Timezone card.
Naiinis ako kasi sa picture mo pa lang, nalalaglag na puso ko.
Naiinis ako dahil hindi ko kayang hindi marinig yung mga expression mo.
Naiinis ako dahil hindi ko makita ang sarili kong naglalakad mag isa sa mga lugar na magkasama nating dinaanan.
Naiinis ako dahil pagdating sa'yo, nawawalan ako ng laban.
Naiinis ako dahil nasanay akong merong ikaw na sasakay sa mukang tanga kong jokes.
Naiinis ako dahil hindi ako makaisip ng lugar kung saan ay walang alaala mo.
Naiinis ako dahil kung meron mang lugar na ganun, malamang ay hindi ko ito pupuntahan--kase nga wala ka.
Naiinis akong masyado na kitang gusto.
Naiinis ako kasi ang tagal mawala nito.
Naiinis ako sa utak ko.
Naiinis ako dahil akala ko 5 mins lang ang memory nito.
Naiinis ako dahil hindi ko alam kung bakit ko pa sinusulat 'to.










Naiinis ako sa'yo.
Naiinis ako sa'yo dahil napakaganda ng mga mata mo.
Naiinis ako sa'yo dahil kayang buhayin ng ngiti mo ang loob ko.
Naiinis ako sa'yo dahil napakasarap pakinggan ng tawa mo.
Naiinis ako sa'yo dahil sa tuwing hawak mo ang kamay ko, nawawala ako sa mundo ng ilang segundo.
Naiinis ako sa'yo dahil kahit humihiga ka sa balikat ko ng matagal, okay pa din ako.


Naiinis ako sa'yo dahil pagkatapos ng lahat, parang wala na lang ako.
Naiinis ako sa'yo dahil ang dami mong takot-- mga takot na hindi naman dapat ikatakot.
Naiinis ako sa'yo dahil natalo mo yung 5-minute memory ko.
Naiinis ako sa'yo dahil hindi ko na alam.
Naiinis ako sa'yo dahil hindi ka nagsasalita.
Naiinis ako sa'yo, dahil hindi ka naging patas sa akin.
Naiinis ako sa'yo dahil hindi mo nababasa 'to.










Naiinis ako sa sarili ko.
Naiinis ako sa sarili ko dahil masyado kang maganda sa paningin ko.
Naiinis ako sa sarili ko dahil masyado kitang iniisip.
Naiinis ako sa sarili ko dahil bumalik sa pagiging weak yung puso ko dahil lang sa'yo.
Naiinis ako sa sarili ko dahil hindi ko kayang isipin na wala namang naging "tayo".
Naiinis ako sa sarili ko dahil hindi ko kayang marinig ang tawa mo, sabay makikita kong iba ang may dahilan nito.
Naiinis ako sa sarili ko dahil hindi ko maiwasang masaktan sa mga pangyayaring ito.
Naiinis ako sa sarili ko dahil kahit anong sakit pa nito, isang alaala mo lang, bumabalik sa dati ang lahat.
Naiinis ako sa sarili ko dahil magaling ako sa lahat ng bagay, wag lang sa'yo.
Naiinis ako sa sarili ko dahil hinayaan ko ang sarili ko na magkaganito.
Naiinis ako sa sarili ko dahil hindi ko to kayang ipabasa sa'yo.

.. At natuklasan niyang ang utak ay madaling lumimot.
Ngunit hindi ang puso.

Tanong.

May nagtanong:

Pangmatagalan ka ba?

Sagot ko:

Pangmatagalan ba ako?

Aba, oo! Nagkataon lang na yung mga taong pinag-alayan ko ng pag-ibig ay hindi pa handang maging pangmatagalan na tulad ko.

1029

"So, isang tao lang ako na napadaan sa buhay mo?"




Naaalala mo ba yan?
Naaalala mo din ba ang sagot ko dyan?
Malamang, hindi na. Ako na lang magpapa-alala..


Ang sagot ko,


"Ikaw bahala. Pwedeng dumaan ka lang, pero pwede ka ding tumambay.."




Hindi mo siguro na-gets yun. Tsk tsk.
Slow ka. Weak.

Digs?

Ba't di pa sabihin, ang hindi mo maamin?
Ipapauubaya na lang ba 'to sa hangin?
H'wag mong ikatakot ang bulong ng damdamin mo..
Naririto ako nakikinig sa'yo.


"I only want your happiness."
Remember when I told you that? Yes, I mean it. So, if being with her makes your heart jump with joy, I will still accept it. Even if it will cause me much, I wholeheartedly accept it.

nauubos din ang tuwa.

ikaw,
alam mo ba na sa kadaldalan niyang iyon, kapag kaharap ka na niya, umuurong na ang lahat ng mga ideya na gusto niyang sabihin? sa tuwing makakaharap ka niya, ang mga salita ay parang usok na nanggagaling sa isang masarap na lutuin, unti unting nawawala at hinihigop ng mga taong nais malasap ang sarap nito. naiisip pa lamang niya na kakausapin mo siya, ay agad na lulutang ang kanyang isip, babaluktot ang dila, at tuluyan ng hindi makakapagsalita. nakakatawang isipin na ang isang gaya niya, ay aabot sa ganitong sitwasyon. pero malabong tao siya, at alam mo yan.

malabo. iyan yung naging "kayo". oops.. wala palang naging "kayo". nagkaron lang ng "kayo" sa panaginip niya.

halos isang buwang panaginip.

panaginip na nagbigay sa kanya ng tunay na kasiyahan.
panaginip na nagdala sa kanya sa mga pangyayaring hindi ko inaasahan.
panaginip na nagalis ng madaming sakit na naramdaman niya noon.
panaginip na nagpatunay sa kanya na isa pa rin siyang tao: iibig, at di kalaunan, masasaktan.


.. at tulad ng ibang panaginip, kailangan itong magwakas.
kailangang gumising at harapin ang isang panibagong araw na magdadala sa kanya sa maraming magagandang lugar at magpapakilala sa kanya ng maraming mabubuting tao.


sa ngayon, siya ay magpapadala muna sa agos ng panahon..
at sigurado siyang hindi siya papabayaan ng kanyang Amang Diyos.

Less tears; More words

Less tears.. More words.. Hope you got that one ;)

Hello, whoever you are! :)

HINDI PO AKO WRITER, FYI. >.<
I am just one of those people who loves talking and talking and talking and sharing things with others. :)
And since, I am really, REALLY talkative.. And I got LOOOOOOTS of stories and feelings.. I think Mr. Pen and Mrs. Paper, will find a hard time to catch up with me. Hence, this blogspot. *u*

Hmm.. 'Til next post. ;)

Good day *_*