Friday, November 19, 2010

Weakness.




I love you.
I wish you knew.

After the storm.

At pagkatapos ng isang malakas na ulan, dumating ang isang napakagandang bahaghari. Ngunit katulad ng lahat ng bahaghari, panandaliang saya lang ang maibibigay nito.
Ang kasiyahang magsasabing natapos na ang bagyo,
ang araw ay babangon at muling maghahari sa kalangitan.

Ang tao ay matutulala, habang pinapanood ang untin unting paglaho nito.




Sa buhay ko, ikaw siguro yung rainbow ko. Pinakita mo lang sa akin na tapos na ang bagyo, at ipinadama mo lang sa akin na masaya ang buhay. Pero heto ka, katulad ng lahat ng rainbow, ay nawala. Biglaan. Walang pasabi.

Salamat sa'yo, dahil kahit sa sandaling panahon ay napasaya mo ako.
Maraming, maraming salamat. :)





Kailan kaya sisikat ang araw?
Sisikat pa ba ito?





Tuesday, November 16, 2010

Dahil hindi ko kailangan ng mahiwagang anonymous button sa formspring.

CopyKat.

Take that, bitch!
Hindi ko kailangan mag anonymous sa Formspring para maglabas ng sama ng loob sa isang tao.
Wala kong pakialam kahit ano pa sabihin mo.
Dahil oo, hindi ako natutuwa sa'yo.

When I say "sa'yo"... That meant yung buo mong pagkatao.
FROM YOUR TOES TO THE LAST STRAND OF YOUR HAIR.

I don't hate you, loser. It's just that there is nothing about you that is deserved to be liked by someone like me.
And yes, it is an insult to my intelligence and my honor to even give a shit about you.

Pasalamat ka, pinagaaksayan kita ng panahong gawan ng blog!
Punong puno na ko sayong tao ka.

This will be the last, para manahimik na yang creative mong utak sa pagbuo ng theories tungkol sakin.
At, wag na wag mong iisipin na kilala mo ko. Dahil hindi mo ko kilala. At wala kong panahon para magpakilala sayo.
Dahil wala naman akong pakialam sa kung anong tingin mo sa pagkatao ko.
Wala kong pakialam sa opinyon mo.
Kung ako sayo, manahimik ka na lang. Nasayo na yung lalaking gusto mo, bakit ba hindi ka pa masaya?
Manahimik ka na lang, coz it will be a huge waste of time and effort kung magiisip ka ng paraan para durugin ako.
Dahil hinding hindi mo kayang gawin yun.
You cannot outwit me.
I am far stronger than you are.

Kaya, last advice, save your efforts sa ibang tao.
Hindi yung parang ako lang yung kilala mo.
There are people better than me, wag mo ko masyadong i-admire.

Last.
Wag mo na ko guluhin pa. Dahil matagal na kong lumayo sa mundo mo.



 Love,
MICAH S.


PS.
Kung hindi talaga matanggal yang insecurity sa katawan mo, hindi ko na kasalanan yun.
Ktnxbai.

11/16

Problema.
Nakakahiya mang aminin, pero oo, kasalukuyan na kong kinakain ng problema. Ramdam ko ang paglamon nito sa aking mumunting pagkatao. At mas nakakahiya mang aminin, pero oo, ikaw yung problemang ‘yun.

Hanggang ngayon ay hindi pa din ako mapakali. Nararamdaman ko ang sapilitang pagpupumiglas ng mga salita sa bibig ko. Gusto nilang kumawala at tumakbo diretso sa utak at puso mo. Pero hindi nila magawa, dahil ayaw ng kanilang amo.

Kung pwede ko lang isulat lahat ng nararamdaman ko sa isang papel, itatapon ko ito sa isang ilog at hahayaang mabasa at unti unti itong matunaw habang patuloy na umaagos papunta sa malawak na karagatan kung saan ay walang makakakita at makakapansin dito. At tuluyan na din itong mabubura sa aking alaala.

Oo na. Alam ko na. Wala pa ding saysay mga pinagsasabi ko dito. Alam ko hindi mo pa din maintindihan. Madalas mo kasing ginagamit ang kabobohan panakip sa kamanhidan mo. O vice versa? Ewan. Basta ang alam ko lang, manhid ka. One hundred one percent, true-blooded, manhid.




Itutuloy.

Friday, November 12, 2010

There were tears present.

Pwede mo ba akong pagbigyan?
Ngayon lang. Makinig ka lang.

Gusto kong marinig mo ang lahat ng isisigaw nitong puso ko.
Hindi ko kailangan ng pangunawa mo ngayon.
Gusto ko lang malaman mo.
Gusto ko lang na magkaroon ka ng ideya tungkol sa’kin.
Gusto ko lang malaman mo kung gaano kalaki ang epekto mo sa buhay ko.
Gusto ko lang malaman mo kung gaano ako kasaya na dumating ka sa buhay ko.
Gusto ko lang din na malaman mo ang bawat kirot at sakit na pinadama mo sakin noong iniwan mo ko.
At higit sa lahat, gusto ko lang malaman mo na sa lahat ng ito, hinding hindi ako nagalit sa’yo.

At magpapatuloy ang mga ngiti ko.. Pangako.



.....

Intro pa lang yan darling. Hindi pa talaga yan yung gusto kong sabihin. Nagustuhan mo ko  dahil madaldal ako.. At ngayon, papatunayan ko lang sa’yo kung gaano ko pa kayang dumaldal.

Game na? Raks on.

Tuesday, November 9, 2010

Mercury Drug.

"O nakikita mo na ba yung Mercury Drug? Magkakahiwalay na naman tayo.."





Imissyou. Yeeeeee :)